Faktycznie. Jesteście upierdliwe jak mało kto. Plączecie się pod nogami, domagacie przysmaków, pieszczot, sikacie w moje nieprzeczytane gazety. Kiedy siadam na pustym krześle słyszę wrzask przyduszonego kociaka.A to stawanie na piersiach właśnie wtedy, kiedy najlepiej mi się śpi???!!!
Zdaje się, że to bezstresowe wychowanie kotów wyjdzie mi bokiem.
Ale kocham was i wiele radości sprawia mi obserwowanie waszych wyczynów, szczególnie kiedy ogromny, 8-kilogramowy kocur (Dionizy) urządza wyścigi po całym domu z kotkiem dziesięć razy mniejszym, który powinien mówić do niego: wujku.